Hiperbarik oksijenin hiperglisemiye bağlı koklear hasar üzerine etkisi: Deneysel bir çalışma
Ayşe Pelin Yiğider1, Mehmet Gul2, Şefika Körpınar3, Mehmet Ali Kaplan4, Ela Server1, Özgür Yiğit1, Sevgi Daştan5, Akın Savaş Toklu4
1Istanbul Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Kulak Burun Boğaz Kliniği, Istanbul, Türkiye
2Inönü Üniversitesi Tıp Fakültesi, Histoloji Ve Embryoloji Bölümü, Malatya, Türkiye
3Medok Hiperbarik Oksijen Tedavi Merkezi, Istanbul, Türkiye
4Istanbul Üniversite, Istanbul Tıp Fakültesi, Sualtı Hekimliği Ve Hiperbarik Tıp Bilim Dalı, Istanbul, Türkiye
5Cumhuriyet Üniversitesi, Veterinerlik Fakültesi, Sivas, Türkiye
Anahtar Kelimeler: Koklea, diabetes mellitus, distorsiyon ürünü otoakustik emisyon, hiperbarik oksijen.
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada diabetes mellituslu sıçanlarda hiperglisemiye bağlı koklear hasarın hiperbarik oksijen terapisi (HBOT) ile tedavi edilip edilemeyeceği distorsiyon ürünü otoakustik emisyon (DÜOAE) ve histopatolojik analiz kullanılarak araştırıldı.
YÖNTEMLER: Çalışmaya 18 erkek albino Sprague Dawley sıçan (≥350 g ağırlığında, en az iki aylık) dahil edildi. Hayvanlar kontrol grubu (grup 1), streptozosin (STZ) ile indüklenmiş diyabet grubu (grup 2) ve STZ ile indüklenmiş diyabet+HBOT grubu (grup 3) olmak üzere üç gruba ayrıldı. Kokleanın fonksiyonel durumunu göstermek için başlangıçta ve sekizinci haftanın sonunda DÜOAE kullanıldı. Grup 3 altıncı haftada bir hafta boyunca HBOT ile tedavi edildi. Sekizinci haftanın sonunda tüm hayvanlar dekapite edildi. Histolojik değerlendirme ışık mikroskopisi altında yapıldı.
BULGULAR: Grup 2 ve 3’teki tüm hayvanlarda açlık kan şekeri >250 mg/dL idi. Çalışmanın sonunda sinyal gürültü oranı değerleri açısından gruplar arasında 2 kHz’in grup 2 ve 3’te daha düşük olması dışında farklılık yoktu. Histolojik değerlendirme hidropik dejenerasyon, destek ve saç hücrelerinde kayıp, baziler membran deformasyonu ve skala mediada fibrinoid materyal birikimi dahil dejenerasyonların grup 2’de grup 3’ten daha yüksek olduğunu gösterdi.
SONUÇ: Çalışmamızda HBOT diyabete bağlı koklear hasarı histolojik olarak azalttı. Bulgularımız ışığında, eğer doğru algoritma oluşturulabilirse diyabetiklerde işitme kaybının tedavisi önemli ölçüde gelişebilir.